Santigron

Dag volgertjes

Deze week hebben we een bezoekje gebracht aan onze stageschool. De leerkrachten waren heel blij ons terug te zien. Ik was ook blij hen terug te zien. Ik geef nu geen les meer maar ben wel nog te vinden op de school voor mijn eindwerk. Mijn mentor zei dat ze mij al miste. Dat is leuk om te horen.

Na een weekje werken voor school zijn we naar Santigron geweest. Een marron dorp niet zover van Paramaribo, de hoofdstad waar wij verblijven. Het is een heel leuk dorpje, er wonen hele lieve mensen. Toen ik mijn naam zei, zei een moeder dat ik de tweelingzus van haar zoon was, hij noemt Steffen. Ze wouden dat ik daar bleef, ik was de jongste van de groep. Bakras - jonge blanke vrouwen - die al wat ouder zijn, zouden volgens de marronse vrouwen al kinderen moeten hebben. Met deze vrouwen konden ze niets meer doen  - trouwen en kinderen krijgen- daarom wouden ze dat ik bij hen bleef omdat ik - volgens hen- nog een jonge vrouw ben. Dit was de conversatie in het saramaccaans.

We hebben een offerfeest bijgewoond. Alle kinderen van de overleden vrouw hadden  eten gemaakt wat dan op de grond werd gegooid voor de overleden vrouw zodat ze geen honger moet lijden in de hemel. Er was ook een optreden georganiseerd. Na het lekkere eten hebben we nog een boottochtje gemaakt. Heel mooi!

‘S avonds zijn we gaan dansen met de lokale bevolking. Er was niet zoveel volk maar het was wel leuk. De volgende dag liepen we in het dorp rond en kregen we complementjes over onze dansstijl. De Belgen kunnen goed dansen!

Het leukste was toch de overlevingstocht door de jungle. Lange broek en goede stapschoenen waren vereist. Enkele dagen voor onze komst had het heel goed geregend de jungle lag er drassig bij. Op de tocht hebben we heel veel bijgeleerd zoals dat we drinkbaar water uit lianen kunnen halen, lekkere nootjes hebben we gegeten waar ik de naam van ben vergeten. Dier hebben we jammer genoeg niet gezien maar we stonden wel tot onze knieën in het water. Om een dicht bijzijnd indianen dorp te bezoeken moest we door enkele kreken stappen. Sommige delen waren toch wat dieper dan andere. Onze schoenen en broek kwamen er mooi voor gelukkig was er Stanley die onze schoenen terug proper maakte. Deze uitstap was zeker de moeite waard.

Nu is het spijtig genoeg slecht weer, de regentijd is aangebroken!

Groetjes Stefanie

Rustige week

Dag volgertjes

Deze week heb ik niet zoveel te vertellen. Emily en ik hebben het deze week heel rustig gehouden. We zijn aan het bekomen van de drukke weken. Ik heb deze week ook al wat slaap ingehaald. Natuurlijk heb ik ook al wat voor school gewerkt. Zodat mijn eindwerk een beetje vorm krijgt.

Maandag starten de lessen terug. In Suriname duurt de paasvakantie een weekje langer. Deze week ga ik mijn mentor een bezoekje brengen zodat ze de 11 kilogram wiskundeboeken in ontvangst kan nemen. Ze zal heel blij zijn.

Ik ben deze week een aantal keer op het IOL geweest, de universiteit van Suriname. Ik help meneer Jan Rigo namelijk om de studenten wiskunde te leren werken met Geogebra een computerprogramma dat we in België gebruiken om rechten, veelhoeken en zoveel meer te tekenen.

Anders hebben we deze week niet veel gedaan. Straks gaan we nog een pannenkoek eten dat hebben we wel verdiend na een week werken aan ons schoolwerk!

Zonnige groetjes uit Suriname

Stefanie

Bezoek

Dag volgertjes

Sorry voor het lange wachten maar er was veel bezoek de afgelopen weken. En ik moest mijn mama toch het land laten zien? Ik heb 2 hele leuke weken achter de rug.

Eerst ben ik samen met de  vriendinnen van Emily 4 dagen door de jungle gaan trekken. Heel veel mooie plekjes gezien en veel avontuur beleefd. Het begon al goed voor we vertrokken waren. We gingen een auto huren om zo overal snel naar toe te kunnen gaan. Een uurtje later zaten we al vast gelukkig kwam er een goeie ziel voorbij die ons bevrijdde uit onze onhandige situatie. Toen kon het echt beginnen. Met een bang hartje zetten we de weg verder gelukkige zaten we niet meer vast. Later kwamen we te weten dat er een andere weg was die wel geasfalteerd was. Dat gingen we onthouden voor de terug weg.

In de 4 dagen hebben we Stoneiland, Brownsberg, Atjoni, Gunzi, New Aurora, de stuwdam en het ananiestrand gezien. Op brownsberg hebben we een aantal watervallen gezien. Heel mooi en rustgevend. De weg naar de watervallen was wel iets anders. Ik had bleinen op mijn handen in plaats van op mijn voeten. Hoe kan dat nu? We moesten dus elk een wandelstok meenemen de grond was nog al glibberig, ik was blij dat ik die stokken had anders zou ik wel eens gevallen zijn of een paar keer. De wandeling was zwaar maar de moeite waart.

Na de trip in de jungle mocht ik mijn mama ophalen aan de luchthaven. Ik was heel blij dat mijn mama hier was. We hebben een hele leuke week gehad. We zijn samen de plantage gaan bezoeken ook Berg en Dal hebben we bezocht.

Maar de leukste uitstap was toch Galibi. Op Galibi zie je reuze schildpadden eieren leggen. In het donker varen we naar het eiland waar de schildpadden hun eieren leggen. We hadden geluk er was net een schildpad op het eiland gekomen. We hebben die avond 5 schildpadden gezien. Enkele schildpadden ging terug in de zee zonder hun eieren te leggen. Er waren enkele bezoekers die foto’s trokken met een flits waardoor de schildpadden het noorden kwijt waren en terug in het water gingen. Het viel duidelijk op welke schildpadden eieren gelegd hadden en welke niet. Een schildpad legt ongeveer 150 eieren in één keer. Schildpadden die hun eieren niet gelegd hebben zijn nog veel boller dan de schildpadden die hun eieren wel gelegd hebben.

Ik ben ook samen met mijn mama gaan shoppen en een pannenkoek gaan eten. Er is hier een pannenkoeken en poffertjeshuis echt een aanrader. Dit moest ik zeker aan mijn mama laten zien.

We hebben nog heel veel gedaan maar ik ga hier niet alles vertellen. Mijn mama zal het thuisfront wel al op de hoogte aan het brengen zijn over de leuke week die we hadden.

Toen ik mijn mama terug naar de luchthaven bracht wou ik ook wel mee naar huis. Nog even en ik stap ook terug op de vlieger richting huis. Nog een paar taken en de tijd zal snel gaan.

Nu eerst nog een weekje geniet van de vakantie.

Groetjes vanuit Suriname

Laatste lesweek

Dag iedereen

Er is weer een weekje voorbij in Suriname de tijd gaat snel. Straks gaan we een pannenkoek eten en daarna de vriendinnen van Emily afhalen op de luchthaven. Nog een weekje en ik mag mijn mama ook opwachten aan de luchthaven, wat kijk ik er naar uit.

Ik zal eerst een beetje vertellen over de afgelopen week. Eigenlijk was dit een hele gewone week. Ik heb een hele week lesgeven, dit was mijn laatste week dat ik lesgaf. Enkel maandag nog 1 dag en dan begint de vakantie eigenlijk al. Dinsdag krijgen de leerlingen hun rapport en woensdag is het ouderochtend. Donderdag is de eerste dag van de vakantie, midden in de week start hier de vakantie, iets heel raar.

Ook voor mij begint dinsdag de vakantie samen met de vriendinnen van Emily gaan we een aantal uitstappen doen. We trekken 4 dagen door de jungle ik kijk er al naar uit.

Vrijdag was het heel mooi weer, we hebben er dan ook van geprofiteerd om een duik te nemen in het zwembad. Met als gevolg een rode huid, ik heb nochtans heel veel zonnecrème gesmeerd, om het uur. Het is een gevaarlijke zon in Suriname.  

Deze week heb ik niet zoveel te vertellen. Volgende week zal ik wel wat meer te vertellen hebben over de uitstappen en de komst van mijn mama.

Groetjes vanuit Suriname

Examenles

Dag iedereen

Deze week had ik mijn examenles, mijn mentor van de universiteit van Suriname kwam een kijkje nemen. Meneer Parker vond het heel goed. Ik was heel blij en mijn leerlingen ook toen ik hen vertelde dat meneer Parker het goed vond begonnen ze te applaudisseren. Ik kreeg even een krop in de keel. Mijn leerlingen hadden gevraagd of ze een traktatie kregen als ik geslaagd was. Ik heb hen beloofd dat ik hen iets geef als mijn stage is afgerond. Ze wouden een tripje naar België maar dat gaat niet door, dat kost veel te veel geld.

Vrijdag heb ik alle lessen van mijn mentor overgenomen. Ze had een dagje verlof en haar kindje is al een paar dagen ziek. Ik heb dit met plezier gedaan. Mijn mentor is mij daar ook heel dankbaar om deze week vertelde ze dat ze al veel werk had kunnen doen door dat ik hier ben. Ze vertelt dit ook altijd tegen de leerlingen.

Deze week zat ik in spanning te wachten op nieuws van het thuisfront. Ons paard moest bevallen. Het veulentje was al een dag geboren tot ik het wist, ik zat hier maar in spanning te wachten! Maar alles is goed verlopen en het is echt heel mooi.

Volgens mijn leerlingen ben ik nu oma geworden. Ze hadden geen zin in wiskunde en ik zei ik zal eerst iets leuk vertellen en dan gaan we toch een beetje oefeningen maken. Ze begonnen allemaal te applaudisseren toen ik het nieuws vertelde. Ze kwamen op het idee om allemaal naar België te gaan om naar het veulentje te gaan kijken. Ik heb hen beloofd dat ik hen een foto zou laten zien. Morgen zal ik hun reacties horen.

Voor de rest hebben we nog niet veel gedaan, het weer is dit weekend niet zo goed. Zaterdag vertrokken we vol goede moed om mijn band van mijn fiets te laten maken. Onderweg moesten we wel even gaan schuilen, wat een bui. Na het maken van mijn fiets zouden we nog even gaan winkelen maar we moesten een anderhalf uur wachten tot mijn fiets klaar was. En de winkels sluiten hier om half 2. Dus van winkelen is niet veel meer in huis gekomen.

In de namiddag zijn we naar de voetbal gaan kijken. De jongens van de school doen mee aan een wedstrijd waarbij verschillende scholen het tegen elkaar opnemen. Ze speelde gisteren de halve finale. Spijtig genoeg zijn ze verloren. Toen onze jongens startte met voetballen begon ook de bekerfinale in België. Ik supporterde zowel voor Mulo Kerklaan als voor Lokeren. Gelukkig is Lokeren wel gewonnen. Ik denk dat de markt van Lokeren te klein was.

Nu ga ik een filmpje kijken aangezien de regen ons binnen houdt.

Groetjes vanuit Suriname

Culturele dag

Dag iedereen

Hier ben ik weer. Met geen goed weer, het is vandaag een zeer regenachtige dag. De regen heeft ervoor gezorgd dat ons uitstapje naar Colakreek niet doorgaat. Hopelijk is het morgen beter weer en gaat het dan wel door.

Tijdens de week was het wel mooi weer maar toen moesten we lesgeven.

Donderdag was een culturele dag, er was een Nederlandse school op bezoek. Iedereen mocht in zijn culturele kleren naar school komen. Er is heel de dag gedanst en gezongen. Er kwam ook een brasband optreden. Heel mooi! Ook was er veel eten voorzien. Hele lekkere pannenkoeken, waarvan we het recept krijgen. Zo kan ik in België ook eens pannenkoeken kan maken.

Daarna zijn we met de leerlingen van de 3^de klas naar Palulu geweest. Waar we konden zwemmen in een rivier en uitrusten in de hangmat. Het was een vermoeiende voormiddag geweest. De Nederlandse leerlingen overnachten in Palulu in hangmatten in de jungle. Een hele ervaring, vrijdag vertrokken ze richting huis. Het afscheid tussen de leerlingen viel zwaar. Ze kennen elkaar pas een week maar er waren toch al een aantal vriendschappen ontstaan. Zo was er ook een Nederlands meisje dat had gehuild na het huis bezoek bij één van onze leerlingen. Ze was er van verschoten dat wij veel luxe hebben en dat sommige mensen hier met heel weinig moeten leven. Ik denk dat het doel van dit project behaald is. En dat de leerlingen hier veel uit zullen leren.

Vrijdagochtend konden we moeilijk uit ons bed. We waren donderdag maar laat thuis van Palulu.

Het is maar een heel kort berichtje aangezien we deze week niet veel meegemaakt hebben.

Hopelijk gaat Colakreek morgen door. Het water lijkt op cola vandaar de naam.

Veel groetjes vanuit Suriname en tot volgende week.

Het misverstand

Dag volgers

Er is weer een week voorbij, de tijd gaat snel. Maar dat komt ook door alles wat we meemaken. Hier komt het verslag van mijn visum. Eerste en vooral zal ik jullie al geruststellen, alles is goed verlopen en ik heb mijn stempel tot 5 juni! Deze week staken we dus de grens over naar Frans-Gyana. De reis naar de grens was al een belevenis op zich. Mooie natuur, maar hele slechte wegen, zo slecht dat ik even in de lucht vloog met als gevolg mijn hoofd tegen het dak van de auto. Dan de boot, een hele kleine uit een boomstam gemaakt. De rivier was redelijk wilt, we zaten in het bootje te wachten en werden nog maar eens door elkaar geschud. Als de boot aan het varen was, was het beter toen voelden we  de golven niet zo hard meer. Na de boot de taxi in. ‘Pas op chauffeur u rijdt verkeerd!!’ Ah nee juist we zitten in Frans-Gyana hier rijden ze rechts en kunnen we terug met euro’s betalen. Het was even wennen, ik denk dat ik de eerste week terug in België niet alleen met mijn auto zal rijden of het zou wel eens kunnen dat ik de verkeerde kant van de weg rijd.

Terug naar de stempel, bij het binnenkomen van Suriname hadden we toch een klein hartje. Hopelijk doet de douane niet moeilijk en krijgen we de stempel. Gelukkig keek de douane meer naar iets anders dan naar mijn visum. Als jullie begrijpen wat ik bedoel.

Het probleem van het visum is nu eindelijk van de baan.

De andere dagen van de week heb ik lesgegeven. Donderdag was het een feestdag, Holi-Phagwa, dit werd woensdag al uitgebreid op school gevierd. Elke klassenvoogd ging samen met zijn leerlingen in de klas eten. De leerlingen moesten hun uniform niet dragen, ze mochten muziek meebrengen. In mijn klas is wel wat afgedanst.

Ik moest deze week ook een uurtje studie geven. Ik stelde mij even kort voor omdat ik in deze klas geen lesgeef. De jongens wouden veel weten over België en dan vooral over de voetbal. Ik ken wel een beetje van de voetbal maar toch niet zo heel veel. Ik was wel een beetje verbaasd dat de leerlingen sommige Belgische ploegen en spelers kennen. De leerlingen vroegen mij of ik een bepaalde speler kende, ik weet de naam al niet meer. Toen ik zei dat ik dat aan broer zo vragen, vroegen ze hoe mijn broer hete. Toen ik zei Richerd zeiden ze die kennen we niet. Bij welke ploeg speelt hij? Er was dus even een klein misverstand ontstaan. Ze dacht dat mijn broer bij een topploeg speelde. Ik vond dit wel grappig daarom dat ik het even op mijn blog vermeld.

Zaterdag hebben we kennis gemaakt met leerlingen uit een Nederlandse school, zij verblijven hier een week en volgen les aan de MULO school waar ik mijn stage doe. Er was een sportdag, in de voormiddag was er een estafette in de namiddag zijn we gaan zwemmen. Het leek een bewolkte dag maar ik ben toch goed verbrand. Het zal wel mooi bruin worden, zodat ik de thuisblijvers toch een beetje jaloers kan maken. Vandaag zijn we terug een duik in het water gaan nemen. De verfrissing was welkom.

Er was ook een studentenavond in het Vat, karaoke avond. Na een aantal liedjes zat de sfeer er al goed in. Deze morgen voelde ik mijn stemmetje nog.

Nu sluit ik mijn blog berichtje af. Morgen vroeg uit bed om les te geven.

Slaapwel en tot het volgende berichtje.